Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2011

Ο Μπάρμπα Τάσος


Ο Μπάρμπα Τάσος



Χρόνια τον θυμάμαι, ακίνητο στην ίδια την γωνία.
Ίδια παράσταση, ίδια θωριά , πάντοτε ίδια η αγωνία.
Στον κάτω δρόμο του χωριού ,πάντοτε να κοιτά.
Κι όποιον πέρναγε ,με πόνο και λαχτάρα να ρωτά..

Μην είδατε τον Χρήστο μου, τον γιο μου τον φαντάρο;
Μήπως για σήμερα να ‘ρθεί; να πάω να τον πάρω.
Είναι ψηλός ,μελαχρινός, δυο μέτρα είναι παλικάρι.
Πέστε μου αν τον είδατε, κάντε μου αυτήν την χάρη.

Κι’ έλεγε!!
Κάνε Θεέ μου να γενεί, να ξαναδώ τον Χρήστο.
Κάνε Θεέ μου να τον δω, τα μάτια μου πριν κλείσω.
Φέρε καλή μου Παναγιά ,φέρε μου το παιδί μου.
Και δίνω για αντάλλαγμα ,την ίδια την ζωή μου.


Μα οι διαβάτες βιαστικοί και αμίλητοι περνούσαν.
Του χαμογέλαγαν πικρά και τον επροσπερνούσαν.
Όλοι σε τούτο το χωριό ,τον Μπάρμπα Τάσο ξέρουν .
Ότι ο κάθε ένας τους μπορεί, βοήθεια του προσφέρουν.


Περνούν οι μέρες βιαστικά ,οι μήνες και τα χρόνια.
Ο μπάρμπα Τάσος πάντα εκεί ,με κρύο και με χιόνια.
Να καρτερεί τον Χρήστο του ,τον γιο του να γυρίσει.
Χρόνια πολλά που έφυγε ,να πάει να πολεμήσει.

Στις μάχες μέσα χάθηκε, κανένας δεν τον βρήκε.
Από τις μάχες ζωντανός ,κανείς δεν έμαθε αν βγήκε.
Ο Μπάρμπα Τάσος στην γωνιά ,χρόνια τον περιμένει.
Στον κάτω δρόμο του χωριού, πάντα η ματιά στραμμένη.


Ο Μπάρμπα Τάσος πάλι εκεί, πρωί Δευτέρας ήταν.
Στον κάτω δρόμο κοίταγε, φωνές που ακουστήκαν.
Κόσμος πολύς ανέβαινε ,φώναζαν και γελούσαν.
Κάποιον στην μέση είχανε και τον χειροκροτούσαν.

Το τσούρμο όλο κι ανέβαινε κατά τον Μπάρμπα Τάσο.
Έτυχε κι ήμουνα κοντά κι’ έτρεξα τα νέα να προφτάσω.
Ο Χρήστος, Μπάρμπα Τάσο μου, ο γιος σου ανεβαίνει.
Αιχμάλωτο στις φυλακές ,χρόνια τον είχανε οι ξένοι.


Το πρόσωπο του έλαμψε, τα μάτια του δακρύζουν.
Και δυο ποτάμια δάκρυα ,να τρέχουνε αρχίζουν.
Το τσούρμο μας πλησίαζε ,κόντευε να μας φτάσει.
Κι ο Μπάρμπα Τάσος κίνησε ,τον γιο να αγκαλιάσει.


Χρήστο, φωνάζει ο γέροντας ,Χρήστο μονάκριβε μου.
Γύρισες γιε μου, γύρισες, σε ευχαριστώ Θεέ μου.
Στην αγκαλιά του με λυγμό ,έσφιξε το παιδί του.
Και μ’ άλλον ένανε λυγμό ,έφυγε η ψυχή του!!!!


John Fenix

1 σχόλιο:

  1. γειά σου John...μας λείπεις...και άρχισα ν'ανησυχώ...εύχομαι να'σαι καλά και να γυρίσεις γρήγορα κοντά μας...όμως στείλε έστω ένα ταχυδρομικό περιστέρι......φιλιά...!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή