Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

Τα βράδια ισορροπούνε οι ψυχές



Τα βράδια ισορροπούνε οι ψυχές

Εκεί που ψέμα και αλήθεια, ζούσανε πάντοτε μαζί
Εκεί ταξίδεψε, πάλι και απόψε η ψυχή μου
Μαζί το ψέμα και η αλήθεια , μια αόρατη κλωστή
Και πάνω στην κλωστή ,να ισορροπεί η ζωή μου


Μαζί με την δική μου ,όλες οι ανθρώπινες ζωές
Σε τούτη την αόρατη κλωστή ,που ισορροπούνε
Τα βράδια πάντοτε και οι δικές τους οι ψυχές
Στην ίδια ετούτη πάνω την κλωστή ,που απορούνε


Τι είναι το ψέμα άραγε ,που τάχα όλοι πολεμάνε;
Όλοι το τρέμουν ,το μισούν , μα όλοι που το έχουν;
Τι είναι η αλήθεια άραγε ,που τάχα όλοι αγαπάνε;
Μα αν έχει να κάνει με αυτούς ,δεν την αντέχουν;


Με ποια κριτήρια λοιπόν ,σε ετούτη την ζωή;
Ονόμασαν οι άνθρωποι ,ετούτο ψέμα κι’αυτό αλήθεια;
Η γνώση για να κρίνουμε , εάν δεν είναι αρκετή
Τότε, μην την αλήθεια κρύψαμε, μέσα στα παραμύθια;


Ένα παιδί αν σήμερα ,κάπου στον κόσμο γεννηθεί
Και όλη την ζωή του, μέσα σε κάποιο σπίτι κλείσω
Τον κόσμο που εμείς ξέρουμε ,ποτέ του αν δεν δει
Τότε με λόγια ότι υπάρχουμε, μετά ,πώς να το πείσω;


Εάν τον ήλιο, την σελήνη και τα αστέρια δεν θα δει
Το γάργαρο νερό του ρυακιού που τρέχει, αν δεν πιάσει
Πώς να το πείσω ,ότι όλα αυτά υπάρχουν στην ζωή
Και να του πω με αυτά, πως θέλω ένα ποίημα να γράψει


Θα ζει μες την αλήθεια του, μα για εμάς ,στο ψέμα
Ότι για εμάς και να του πω, ποτέ δεν θα πιστέψει
Κι όμως εμείς υπάρχουμε και αυτό είναι το θέμα
Για εμάς όμως εγώ, ποτέ δεν θα το είχα δασκαλέψει


Μήπως και εμάς εμάντρωσαν ,σ’ αυτό εδώ το σπίτι;
Ψεύτικη αλήθεια μάθαμε, ψεύτικη αλήθεια ζούμε;
Ίσως για αυτό να φεύγουν οι ψυχές, απ’ τον πλανήτη
Τα βράδια που σε αόρατες κλωστές ,ισορροπούνε


Από τα ψεύτικα αληθινά ,θέλει η ψυχή να δραπετεύσει
Τα αληθινά αληθινά ,έχουν ανάγκη οι ψυχές να βρούνε
Το ξέρουνε ,αλήθειες ψεύτικες ,ότι τις έχουν δασκαλέψει
Και σε μια αόρατη κλωστή της λογικής ,τα βράδια ισορροπούνε
............................................................................για να μην τρελαθούνε

John Fenix

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου