Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011

Λες.



Λες.

Λες πως δεν φοβάσαι το ταξίδι του Οδυσσέα
Μίτο Αριάδνης έπλεξες ,με αφρισμένα κύματα  
Είναι εύκολο στην θάλασσα, τον γυρισμό να βρεις


Λες με δράκους των παραμυθιών ,ότι πετάς παρέα
Δεν κινδυνεύεις απ’ των φτερών τους τα χτυπήματα
Γιατί το αθάνατο νερό ,στα παραμύθια τους θα πιεις


Λες απ’ την Χιονάτη σίγουρα, θα ήσουν  ποιο ωραία
Δεν θα είχες νάνους μόνο εφτά ,να κάνουν τα θελήματα
Μα κάθε αρσενικό , αν τύχαινε στο παραμύθι της να μπεις


Λες όλα όμορφα κι όλα ωραία , μα ζεις  ζωή μοιραία
Στα παραμύθια οι ανάγκες σου ,άλλων είναι προβλήματα
Και την αλήθεια της ζωής ,με πείσμα αρνείσαι  να την δεις  


Λες και θαρρείς ,ότι θα είσαι  πάντα όμορφη και νέα
Βαφτίζεις όσους σε αγαπούν ,τους ονομάζεις θύματα  
Στο τέλος όμως, στην αληθινή ζωή ,μόνη σου θα βρεθείς


John Fenix

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου