Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2012

Θεοί ανθρώπων…..Παίξτε μόνοι σας.




Θεοί ανθρώπων…..Παίξτε μόνοι σας.

Σε ένα παιχνίδι που κάποιοι Θεοί ονόμασαν ζωή, με έβαλαν να παίξω.
Δοκιμασίες να περνώ, ενώ οι Θεοί που με έβαλαν ,κοιτούν  απ’ έξω.
Σε ένα παιχνίδι που τους κανόνες και τους νόμους δεν γνωρίζω.
Μα ούτε και ξέρω στο παιχνίδι αυτό, πότε εγώ χάνω η κερδίζω.


Κανείς δεν ξέρει γιατί ζει, κανείς για τους κανόνες να μας δασκαλέψει.
Απ’ την αρχή απατεώνες και σοφοί ,για τα καλά μας έχουνε μπερδέψει.
Αιώνες τώρα ,αμέτρητους Θεούς ,που διαθέτει το παιχνίδι μας αυτό.
Για κάθε γούστο, χρώμα και φυλή κάποιος Θεός που λέει το σωστό.


Λάθος είναι ο άλλος ο Θεός, μόνος σωστός για τον καθένα ο Θεός του.
Σωστούς κανόνες της ζωής ,πιστεύει ότι δίδαξε μονάχα ο δικός  του.
Και παίζει στο παιχνίδι της ζωής, νομίζοντας πως ξέρει τους κανόνες.
Απατεώνες και σοφοί, νέους κανόνες και Θεούς παρουσιάζουν στους αιώνες.


Και στο παιχνίδι της ζωής ,κάθε Θεός κανονισμούς έχει δικούς του.
Έτσι θα παίξεις το παιχνίδι μου, κάθε Θεός να λέει στους πιστούς του.
Άλλος πολύ, άλλος λιγότερο και άλλος λιγάκι, κάποιον Θεό ακούμε.
Σε ένα παιχνίδι όλοι μαζί, να μάθουμε πως παίζεται, κάποιο Θεό ρωτούμε.


Αυτό που είναι για εσένα το σωστό, του αλλουνού ο Θεός το απαγορεύει.
Σε ένα που συμφωνούνε οι Θεοί ,κανείς δεν πρέπει την αλήθεια να γυρεύει.
Πώς να κερδίσω, όταν οι ίδιοι οι Θεοί ,για τους κανόνες της ζωής διαφωνούνε.
Προτού να παίξω θα ήθελα, να κάτσουν μεταξύ τους οι Θεοί και να τα βρούνε.


Εγώ αν ήμουνα Θεός και έναν κόσμο αν μπορούσα ,απ’ την αρχή να πλάσω.
Δεν θα έστηνα ένα τέτοιο σκηνικό ,λες και θα ήθελα με αυτό να διασκεδάσω.
Δεν θα έτρωγε ο λύκος το αρνί , δεν θα άφηνα ,με τρόμο η ζωή να το αφήσει.
Σε πλάσμα  που θα έδινα ζωή ,δεν θα άφηνα σαν άλλου την τροφή, να ζήσει.


Κανένα πλάσμα μου δεν θα άφηνα ,το αίσθημα της πείνας να γνωρίσει.
Για να υπάρχει και να ζει ,θα του έφτανε λίγο αέρα μόνο να μυρίσει.
Και αν… θα έφτιαχνα άνθρωπο , να ζήσει μες τον κόσμο που θα φτιάξω.
Απ’ την αρχή, τους νόμους και κανόνες της ζωής ,εγώ ο ίδιος θα  διδάξω.


Δεν θα άφηνα τον άνθρωπο ,πόνους και βάσανα ποτέ του να γνωρίσει.
Χαρά μόνο θα του έδινα ,το Δώρο της ζωής που θα του έκανα ,να ζήσει.
Δεν θα ήθελα ο άνθρωπος ,εμένα με τον φόβο και απειλές να αγαπήσει.
Ούτε θα χρειαζόταν για να ζει καλά, ότι με αγαπά ,να μου το αποδείξει.


Γιατί αν ήμουνα εγώ ο Θεός και έκανα σε κάποιον την ζωή του Δώρο.
Θα ένιωθα πολύ μικρός, εάν στο Δώρο που του έκανα, έβαζα κάποιον όρο
Θα έδινα αγάπη και χαρά, να ζει ,να χαίρεται, όλα όσα θα  του έχω χαρίσει.
Κι όχι να παίζει το παιχνίδι της ζωής ,χωρίς να ξέρει τι να κάνει να νικήσει.

Αιώνες τώρα που αρκετούς Θεούς , όλοι οι άνθρωποι έχουν δημιουργήσει.
Άσπροι, μαύροι και κίτρινοι ,όλοι οι Θεοί τον άνθρωπο έχουν ταλαιπωρήσει.
Χωρίς κανόνες στο παιχνίδι της ζωής και διφορούμενοι, Θεοί οι λόγοι σας.
Εγώ από πιόνι στο παιχνίδι σας αποχωρώ. Θεοί ανθρώπων. Παίξτε μόνοι σας.


John Fenix



Δεν υπάρχει τίποτα το αιρετικό σε αυτό το ποίημα.  Στην συγκεκριμένη περίπτωση παρουσιάζω από μια συγκεκριμένη οπτική γωνία την κραυγή απόγνωσης του ανθρώπου από την στιγμή της δημιουργίας του, που καλείται να ζήσει σε αυτόν τον πλανήτη χωρίς να ξέρει τον λόγο της δημιουργίας του, την ίδια στιγμή που από την κατασκευή του, όλο το είναι του είναι προγραμματισμένο, να  αναζητά αυτόν τον λόγο της ύπαρξης του.  Η μια θρησκεία λέει αυτό, οι παρά  θρησκείες λένε άλλα, το κάρμα λέει άλλο, τα ζώδια λένε άλλα, οι φιλόσοφοι λένε άλλα, ο ένας Θεός λέει αυτό κι ο άλλος λέει άλλο. Στην ανασφάλεια του αυτή ,από τον Θεό Ήλιο που πίστευαν οι πρωτόγονοι έως σήμερα ,η ανάγκη του να αισθάνεται ότι κάτι ισχυρότερο από αυτόν, τον προστατεύει ,έχει δημιουργήσει άπειρους Θεούς σε όλο τον κόσμο και άπειρους απατεώνες ιερείς που θησαύρισαν και θησαυρίζουν από την εκμετάλλευση αυτών των Θεών. Μήπως θα ήταν καλύτερα ; μήπως έφτασε η ώρα; ο δημιουργός αυτής της ζωής να φανερώσει ο ίδιος την αλήθεια στους ανθρώπους ; Και να τους
ελευθερώσει……..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου