Σελίδες

Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2012

Δοκιμασία

 

Είναι στιγμές που το μυαλό νομίζει πως θα σπάσει
Σαν δοκιμάζεται σκληρά ,στα όρια του όταν φτάσει
Νιώθεις πως στην  κατάσταση είσαι παγιδευμένος
Και να ξεφύγεις δεν μπορείς είσαι αλυσοδεμένος

Να σε χτυπούν τα βάσανα το ένα μετά το άλλο
Και ενώ ζητάς βοήθεια ,σου έρχεται ποιο μεγάλο
Σου λένε κάνε υπομονή ,πως ο Θεός σε δοκιμάζει
Μα όλοι είναι μακριά σαν η ψυχή βοήθεια φωνάζει

Μόνος βιώνεις και περνάς την κάθε σου δοκιμασία
Και αν δεν αντέξεις τελικά για σένα μόνο έχει σημασία
Και ενώ όλοι οι γύρω σου σου λένε κάνε υπομονή
Αυτά που σου συμβαίνουνε πονάν και ποιο πολύ


Λένε όταν σε αγαπά ο Θεός σε τυραννά για το καλό σου
Έτσι ψηλά στρέφεις το βλέμμα σου ζητάς τον άγγελο σου
Όμως καμιά βοήθεια ποτέ από ψηλά δεν θα σε σώσει
Πρέπει η ψυχή  μες την φωτιά να μπει και να γλιτώσει


John Fenix

Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2012

Θεοί ανθρώπων…..Παίξτε μόνοι σας.




Θεοί ανθρώπων…..Παίξτε μόνοι σας.

Σε ένα παιχνίδι που κάποιοι Θεοί ονόμασαν ζωή, με έβαλαν να παίξω.
Δοκιμασίες να περνώ, ενώ οι Θεοί που με έβαλαν ,κοιτούν  απ’ έξω.
Σε ένα παιχνίδι που τους κανόνες και τους νόμους δεν γνωρίζω.
Μα ούτε και ξέρω στο παιχνίδι αυτό, πότε εγώ χάνω η κερδίζω.


Κανείς δεν ξέρει γιατί ζει, κανείς για τους κανόνες να μας δασκαλέψει.
Απ’ την αρχή απατεώνες και σοφοί ,για τα καλά μας έχουνε μπερδέψει.
Αιώνες τώρα ,αμέτρητους Θεούς ,που διαθέτει το παιχνίδι μας αυτό.
Για κάθε γούστο, χρώμα και φυλή κάποιος Θεός που λέει το σωστό.


Λάθος είναι ο άλλος ο Θεός, μόνος σωστός για τον καθένα ο Θεός του.
Σωστούς κανόνες της ζωής ,πιστεύει ότι δίδαξε μονάχα ο δικός  του.
Και παίζει στο παιχνίδι της ζωής, νομίζοντας πως ξέρει τους κανόνες.
Απατεώνες και σοφοί, νέους κανόνες και Θεούς παρουσιάζουν στους αιώνες.


Και στο παιχνίδι της ζωής ,κάθε Θεός κανονισμούς έχει δικούς του.
Έτσι θα παίξεις το παιχνίδι μου, κάθε Θεός να λέει στους πιστούς του.
Άλλος πολύ, άλλος λιγότερο και άλλος λιγάκι, κάποιον Θεό ακούμε.
Σε ένα παιχνίδι όλοι μαζί, να μάθουμε πως παίζεται, κάποιο Θεό ρωτούμε.


Αυτό που είναι για εσένα το σωστό, του αλλουνού ο Θεός το απαγορεύει.
Σε ένα που συμφωνούνε οι Θεοί ,κανείς δεν πρέπει την αλήθεια να γυρεύει.
Πώς να κερδίσω, όταν οι ίδιοι οι Θεοί ,για τους κανόνες της ζωής διαφωνούνε.
Προτού να παίξω θα ήθελα, να κάτσουν μεταξύ τους οι Θεοί και να τα βρούνε.


Εγώ αν ήμουνα Θεός και έναν κόσμο αν μπορούσα ,απ’ την αρχή να πλάσω.
Δεν θα έστηνα ένα τέτοιο σκηνικό ,λες και θα ήθελα με αυτό να διασκεδάσω.
Δεν θα έτρωγε ο λύκος το αρνί , δεν θα άφηνα ,με τρόμο η ζωή να το αφήσει.
Σε πλάσμα  που θα έδινα ζωή ,δεν θα άφηνα σαν άλλου την τροφή, να ζήσει.


Κανένα πλάσμα μου δεν θα άφηνα ,το αίσθημα της πείνας να γνωρίσει.
Για να υπάρχει και να ζει ,θα του έφτανε λίγο αέρα μόνο να μυρίσει.
Και αν… θα έφτιαχνα άνθρωπο , να ζήσει μες τον κόσμο που θα φτιάξω.
Απ’ την αρχή, τους νόμους και κανόνες της ζωής ,εγώ ο ίδιος θα  διδάξω.


Δεν θα άφηνα τον άνθρωπο ,πόνους και βάσανα ποτέ του να γνωρίσει.
Χαρά μόνο θα του έδινα ,το Δώρο της ζωής που θα του έκανα ,να ζήσει.
Δεν θα ήθελα ο άνθρωπος ,εμένα με τον φόβο και απειλές να αγαπήσει.
Ούτε θα χρειαζόταν για να ζει καλά, ότι με αγαπά ,να μου το αποδείξει.


Γιατί αν ήμουνα εγώ ο Θεός και έκανα σε κάποιον την ζωή του Δώρο.
Θα ένιωθα πολύ μικρός, εάν στο Δώρο που του έκανα, έβαζα κάποιον όρο
Θα έδινα αγάπη και χαρά, να ζει ,να χαίρεται, όλα όσα θα  του έχω χαρίσει.
Κι όχι να παίζει το παιχνίδι της ζωής ,χωρίς να ξέρει τι να κάνει να νικήσει.

Αιώνες τώρα που αρκετούς Θεούς , όλοι οι άνθρωποι έχουν δημιουργήσει.
Άσπροι, μαύροι και κίτρινοι ,όλοι οι Θεοί τον άνθρωπο έχουν ταλαιπωρήσει.
Χωρίς κανόνες στο παιχνίδι της ζωής και διφορούμενοι, Θεοί οι λόγοι σας.
Εγώ από πιόνι στο παιχνίδι σας αποχωρώ. Θεοί ανθρώπων. Παίξτε μόνοι σας.


John Fenix



Δεν υπάρχει τίποτα το αιρετικό σε αυτό το ποίημα.  Στην συγκεκριμένη περίπτωση παρουσιάζω από μια συγκεκριμένη οπτική γωνία την κραυγή απόγνωσης του ανθρώπου από την στιγμή της δημιουργίας του, που καλείται να ζήσει σε αυτόν τον πλανήτη χωρίς να ξέρει τον λόγο της δημιουργίας του, την ίδια στιγμή που από την κατασκευή του, όλο το είναι του είναι προγραμματισμένο, να  αναζητά αυτόν τον λόγο της ύπαρξης του.  Η μια θρησκεία λέει αυτό, οι παρά  θρησκείες λένε άλλα, το κάρμα λέει άλλο, τα ζώδια λένε άλλα, οι φιλόσοφοι λένε άλλα, ο ένας Θεός λέει αυτό κι ο άλλος λέει άλλο. Στην ανασφάλεια του αυτή ,από τον Θεό Ήλιο που πίστευαν οι πρωτόγονοι έως σήμερα ,η ανάγκη του να αισθάνεται ότι κάτι ισχυρότερο από αυτόν, τον προστατεύει ,έχει δημιουργήσει άπειρους Θεούς σε όλο τον κόσμο και άπειρους απατεώνες ιερείς που θησαύρισαν και θησαυρίζουν από την εκμετάλλευση αυτών των Θεών. Μήπως θα ήταν καλύτερα ; μήπως έφτασε η ώρα; ο δημιουργός αυτής της ζωής να φανερώσει ο ίδιος την αλήθεια στους ανθρώπους ; Και να τους
ελευθερώσει……..

Τρίτη 27 Δεκεμβρίου 2011

Η αδελφή ψυχή





Στο τόπο που μαζεύονται τα βράδια οι ψυχές
Ταξίδεψε η ψυχή μου μόνη  της ,πάλι εχτές
Ψυχές που αγαπώ ,ψυχές που τις φοβάμαι
Όλες το βράδυ οι ψυχές στον ίδιο τόπο πάμε

Τα βράδια οι ψυχές ,όλες μαζί που τραγουδάνε
Τον πόνο όλες της ζωής ,θέλουνε να ξεχνάνε
Μα η δική μου η ψυχή, μαζί τους δεν κολλάει
Κάθεται κάπου απόμερα, μόνη της και πονάει


Ούτε τα βράδια που γλεντάνε όλες οι ψυχές
Δεν το μπορεί η δικιά μου να ζήσει τις χαρές
Αιώνες τώρα η ψυχή μου ,που πονά για αυτή
Αιώνες που ζητά  να βρει ,την αδελφή ψυχή!!!

John Fenix


Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2011

John Fenix: Η ΑΓΑΠΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

John Fenix: Η ΑΓΑΠΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ: Η ΑΓΑΠΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ Γλυκιά αγάπη την κα...

Η ΑΓΑΠΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

                                            
                                               Η ΑΓΑΠΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Γλυκιά αγάπη την καρδιά ,πόσο όμορφα αγγίζει
Κάθε ανθρώπου η ψυχή ,να αγαπηθεί πασχίζει
Είναι οι μέρες μαγικές ,αυτές των Χριστουγέννων
Αγγίζουν κάθε άνθρωπο ,με τα ψηλά δεμένον


Είναι η αγάπη ένα κλειδί ,το σύμπαν ξεκλειδώνει
Η δύναμη της άπειρη ,και τον ληστή τον σώνει
Η αγάπη είναι το φάρμακο αν κάποιος θέλει να σωθεί
Μεγάλη η αξία της αν και γεννήθηκε  σε μιά φάτνη φτωχή

John Fenix

Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2011

Κάθε αχτίδα από φως



Κάθε αχτίδα από φως

Κάθε αχτίδα από φως αλλιώτικα τον κόσμο βλέπει
Για αυτά που η ίδια  γνώρισε για να μιλάει πρέπει
Αν το ταξίδι της στο φως στην θάλασσα τελειώνει
Ποτέ δεν είδε του αγρού το χόρτο που φυτρώνει


Αφού δεν είδε πώς να πει, πως για χορτάρι να μιλήσει
Γιατί αν το κάνει ,η αχτίδα του αγρού θα την ρωτήσει
Αφού δεν είδες τι μιλάς , τι ξέρεις από αγρούς και χώμα
Στην θάλασσα που βρέθηκες δεν είδες χόρτου χρώμα

Έτσι λοιπόν και στην ζωή, ο κάθε άνθρωπος μια αχτίδα
Έτσι λοιπόν και εγώ με σιγουριά μιλώ μόνο για ότι είδα
Κάθε αχτίδα από φως ελάχιστα μικρή έχει την γνώση
Και μόνο ο Θεός μπορεί όλες του τις αχτίδες  να ενώσει

John Fenix


Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2011

Τα νούμερα






Δυο νούμερα περπάταγαν στην μέση της πλατείας.
Το νούμερο τριάντα δυό και ο αριθμός εννιά.
Μια ζητιάνα έστεκε σαν άγαλμα της δυστυχίας.
Με κλάματα λίγο ψωμί ,τα νούμερα παρακαλά.

Δεν έχω λεφτά για πέταμα ,λέει το τριάντα δύο.
Να πας να βρεις μια δουλειά, με αγένεια το εννιά
Και βιαστικά πάνε οι δυό , στο αρωματοπωλείο.
Που ήταν το ακριβότερο ,σ’ όλη την γειτονιά.


Παίρνουν αέρα ακριβό, μέσα σε μπουκαλάκια.
Αέρα που μοσχοβολά σαν τον ελευθερώσεις.
Έδωσαν ένα σωρό λεφτά και βγαίνουν με γελάκια.
Τέτοια χαρά ζητιάνα μου ,εσύ δεν θα την νιώσεις.


Μα όπως περνούν απέναντι ,αμάξι τα χτυπάει.
Και τα δυό νούμερα μαζί ,πεσμένα κάτω τώρα.
Το τριάντα δυό νεκρό και το εννέα σπαρταράει.
Και δίπλα σκόρπια ένα σωρό ,τα ακριβά τα δώρα.


Πρώτη κοντά τους έφτασε η ταπεινή ζητιάνα.
Σαν άνθρωπος σε νούμερα, να συμπαρασταθεί.
Τριάντα δυό χρονών ήτανε, η σκοτωμένη μάνα.
Εννιά χρονών η κόρη της και πάει να την βρει.

Πόσο λάθος το έζησαν ,το τέλος τους, κόρη και μάνα.
Ο τρόπος που τα σκέφθηκαν , δεν ήτανε ο σωστός.
Λεφτά υπήρχαν αρκετά, να δώσουν στην ζητιάνα.
Μα ο χρόνος τους σαν νούμερα ,ήτανε λιγοστός!!!!!



John Fenix