Σελίδες

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2012

Προσευχή στην Παναγία την Γιάτρισσα.

  

















Γλυκιά μου Παναγιά
Του Κύριου και Θεού μου η Μητέρα.
Ανθρώπων ασθενούντων Γιάτρισσα.

Στο Άγιο σου εικόνισμα, με αγάπη και δέος γονατίζω
Κάτι που θέλω να σου πω, βγαλμένο απ’την ψυχή ,σου ψιθυρίζω
Με βρήκαν θύελλες ζωής, καλή μου Παναγία
Βάσανα και άτυχες στιγμές, μου έβλαψαν την υγεία.
Πονώ και κλαίω Μάνα μου και του Θεού μου Μάνα.
Με δάκρυα βγαλμένα απ’ την ψυχή και σου ζητώ το θάμα.
Θεράπευσε με Παναγιά, τόσο που σ’ αγαπώ, τόσο που σε πιστεύω.
Τούτο το θαύμα Γιάτρισσα, για εμε να κάνεις ,σου γυρεύω.
Έχεις τον τρόπο Γιάτρισσα Παναγιά ,έχεις τον τρόπο τον δικό σου!!
Φτάνει μια λέξη, Μάνα ,εσύ να πεις, στον Κύριο μου και υιό σου.
Γίνου για εμε μεσίτρια, μίλα για εμε, την χάρη θα στην κάνει.
Μια λέξη μόνο Παναγιά. Για να γίνω καλά, μια λέξη μόνο φτάνει!!!


John Fenix

Σάββατο 12 Μαΐου 2012

Έκπτωτος Άγγελος



Έκπτωτος Άγγελος

Πέταξα πάλι απόψε στα ψηλά
Μήπως και συναντήσω εσένα
Εσένα που ένας άγγελος φυλά
Ποτέ να μην βρεθείς με εμένα

Στα σύννεφα ψάχνω να σε βρω
Σε αστερισμούς και γαλαξίες
Στου σύμπαντος τα όρια ζητώ
Να βρω που σε έχουν οι αξίες

Άγγελος έκπτωτος είμαι εγώ
Και άγγελο να δω δεν πρέπει
Μα πάντοτε  εσένα θα ζητώ
Όσο το πέταγμα μου αντέχει

John Fenix

Τρίτη 8 Μαΐου 2012

Ο ζητιάνος



Ο ζητιάνος

Μες την ζωή του ήταν τρανός, ήταν μεγάλος.
Τώρα στου δρόμου την γωνιά, ένας ζητιάνος.
Το χέρι απλώνει στους διαβάτες και ζητάει.
Λίγα λεφτά αν έχουνε , ψωμάκι για να φάει.


Όλα του τα ‘δωσε η ζωή ,πλούσια και λαμπρά.
Καράβια ,σπίτια ,μέγαρα ,αμέτρητα λεφτά.
Φίλους απέκτησε πολλούς ,σε όλη του την ζωή.
Και σκόρπαγε τα χρήματα ,αγάπη για να βρει.


Κακό ποτέ δεν έκανε ,δεν έβλαψε κανένα.
Μόνο αγάπη έψαχνε , παλιά απωθημένα.
Κάποια αυτόν που θ’ αγαπήσει αληθινά.
Για αυτό που είναι κι όχι για τα λεφτά.

Όλο το χρήμα ξόδεψε ,σε ψεύτικες αγάπες.
Η αγάπη αν αγοράζεται ,γινόμαστε πελάτες.
Αγάπη δεν εγνώρισε ,έτσι που την ζητούσε.
Και όσο έψαχνε ,τόσο λεφτά σκορπούσε.


Όλα στα δίνει η ζωή και πίσω στα ζητάει.
Αν δει ότι το Δώρο της σε λάθος χέρια πάει.
Έτσι κι αυτός τα έχασε ,όλα του τα λεφτά.
Σε μιας στιγμή ανάποδη, χάθηκαν ξαφνικά.


Όλοι οι φίλοι οι καλοί ,άφαντοι σε μια μέρα.
Κανείς δεν τον βοήθησε ,ξανά ούτε καλημέρα.
Σε μια στιγμή εχάθηκαν , όσα είχε αποκτήσει.
Και όλα αυτά χωρίς ποτέ ,αγάπη να γνωρίσει.

Τώρα στου δρόμου την γωνιά ,ζητά ελεημοσύνη.
Ο πλούσιος και ο τρανός ,για δες τι έχει γίνει.
Με τα λεφτά δεν μπόρεσε , αγάπη για να βρει.
Τώρα ζητιάνος στην γωνιά , απ’ την αγάπη ζει.!!


John Fenix

Σάββατο 28 Απριλίου 2012

Τι να’ ναι άραγε;


Τι να’ ναι άραγε;

Τι να’ ναι άραγε χειρότερο;
Να χάσεις ,πολεμώντας ,στην μάχη την ζωή σου;
Η την τιμή σου ,στην υποχώρηση;

Τι να’ ναι άραγε ατιμότερο;
Να προδώσεις από μόνος ,όσους τάχτηκαν μαζί σου;
Η να προδώσεις στην ανάκριση;

Τι να’ ναι άραγε σοφότερο;
Να αλλάξεις γνώμη ,αν λάθος έχεις συμβουλέψει το παιδί σου;
Η να επιμένεις στην αρχική σου άρνηση;

Τι να’ ναι άραγε σωστότερο;
Χωρίς τον πόνο της αγάπης να περάσεις την ζωή σου;
Η να αφεθείς μες της αγάπης την εξάρτηση;

Τι να’ ναι άραγε εξυπνότερο;
Να προκαλέσεις τον εχθρό για μάχη ,στην έδρα την δική σου;
Η να κερδίσεις με μια μόνο συζήτηση;

Τι να’ ναι άραγε ομορφότερο;
Κάθε στιγμή μες την ζωή, να ζω και να μοιράζομαι μαζί σου;
Σε τούτο δεν χωράει Η.
Αυτή είναι η μοναδική σωστή ,για εμένα απάντηση!!!!!!

John Fenix

Κυριακή 8 Απριλίου 2012

Κυριακή.Μια μέρα για ξεκούραση.

Η Ιστορία που θα διαβάσετε είναι εντελώς φανταστική, αν και θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα από εμάς. Καλή Κυριακή σε όλους.

 
Κυριακή.
Μια μέρα για ξεκούραση.


Πέρασε δύσκολα ετούτη η εβδομάδα.
Έκανε ζέστη κι ένοιωθα ότι θα εκραγώ.
Με ταλαιπώρησε πολύ η άτιμη ριμαδα.
Μα ήρθε ξανά η Κυριακή και θα ξεκουραστώ.

Κοιμήθηκα από το Σάββατο νωρίς,
ώρες πολλές στον ύπνο να το ρίξω.
Που να το φανταζόμουνα όμως, ο δυστυχής,
την Κυριακή τι μου μελε, ο δόλιος να τραβήξω!!

Στις έξι η ώρα το πρωί λαχτάρησε η ψυχή μου.
Η γάτα έκανε έφοδο να φάει το καναρίνι.
Ξύπνα, μας κάνανε έφοδο φωνάζω στην καλή μου,
αρπάζω ότι είχα δίπλα μου, μα ήταν μανταρίνι

Με όση φωνή μου έβγαινε μέσα στην σαστιμάρα,
φωνάζω, πίσω ρε και σας έφαγα, κρατάω μια σαλάτα
Μέσα στον ύπνο ,τι να έλεγα? είπα μια σαχλαμάρα.
Πάω κουζίνα, ανάβω φως, μιαου μου λέει η γάτα!

Με τα πολλά ξανάπεσα μήπως και κοιμηθώ,
μα είχα ξεχάσει στον εαυτό μου να θυμίσω.
Του παλιατζή το πέρασμα κάθε Κυριακή οχτώ.
Πάει ο ύπνος, πέταξε, θυμίστε μου να βρίσω

Κάνω καφέ και πάω αυλή, την μέρα μου ν’ αρχίσω.
Όμορφα να ξεκουραστώ και το μυαλό ν’ αδειάσω.
Μα ήτανε πάλι γραφτό, πάλι να λαχταρίσω.
Κάποιος ξάφνου μου φώναξε, αν θέλω  κοπριά να αγοράσω


Βγαίνει η καλή μου στην αυλή, πόσο καλέ την έχεις;
Ελπίζω να ρωτάς για κοπριά της λέω εγώ, εντάξει;
Τρία σακιά λέει αυτή, ξεφόρτωσε τα στην αυλή άμα αντέχεις.
Όπως το καταλάβατε, το όμορφο το ξύπνημα, μόλις είχε πετάξει.

Γέμισε η αυλή μου κοπριά από τον κοπροπολη,
και για τρεις ώρες τάιζα , φαγακι στα λουλούδια
Η μπόχα εξαπλώθηκε στην γειτονιά μου όλη
κι ο γείτονας για εκδίκηση, στη διαπασών τραγούδια



Ένα κεφάλι τούμπανο κι η μέση με πονάει.
Πάω να κάνω ένα ντους λίγο να ξαποστάσω.
Τότε η καλή μου σκέφτηκε ότι με αγαπάει
Και δεν μπορούσα μες το ντους  σαπούνι για να πιάσω!



Πάει κι αυτό ,τελείωσε, έφαγαν τα φυτά μου.
Ετσιμπησα κάτι και γω, !!!!έφτασε μεσημέρι.
Βγήκα στον κήπο μου ξανά, βλέπω την πεθερά μου
κι όλο το σοι της μαζί να μου κουνά  το χέρι!


Γεια σου παιδί μου ήρθαμε, όλοι για μπι μπι κιου
βρήκαμε κάτι κρέατα μούρλια από μια στάνη.
Ημέρα για ξεκούραση ας πάμε ατού γαμπρού
που στα ψησίματα κανείς μας δεν τον φτάνει

Βγαίνει απ’το σπίτι η γλυκιά, αρχίζει τα φιλάκια
Μαμά, Μανόλη, Σουλα μου, σοι μου αγαπημένο,
Χαρουλη, Τίνα, Ευλάμπιε, καλώς τα ανιψάκια
Και γω αντί για αγκαλιά παρέλαβα, το κρέας τυλιγμένο!

Τα υπόλοιπα φαντάζεστε, κάρβουνα, λάδια, ξύδια
Τρώγαμε και γλεντούσαμε, όλοι ευτυχισμένοι
Για ώρες τρεις μασούλαγαν, μου έπρηξαν τα ……..{συμπληρώστε το κενό με λέξεις που ταιριάζουν.
                                                                                    όπως  μύδια, αντίδια ,φρύδια κ.λ.π}
Κι έφυγαν όλοι τους αυτοί, κατενθουσιασμένοι!!


Έτρεμα απ’ την κούραση και την ταλαιπωρία,
καθώς καθάριζα αυτά που οι άλλοι είχαν αφήσει.
Μα η Κυριακή δεν τέλειωσε, υπάρχει ιστορία,
Φέρνει ο γείτονας κι αυτός κρέατα για να ψήσει.

Τράκα τσιγάρο το’ξερα, τράκα  για φράγκα εντάξει
Τράκα για θράκα βρε παιδιά δεν μου’χει ξανατυχει.
Μας πήρε και τα κόκαλα που είχαμε πετάξει,
τάχα ότι θα τα έδινε στον σκύλο του Ευτυχη.

Η ώρα έφτασε επτά μέχρι να καθαρίσω.
Τα πόδια δεν με βάσταγαν απ’την ταλαιπωρία.
Έψαχνα να βρω μια σκιά, κάπου για να καθίσω.
Σαν τον φαντάρο ένιωθα μετά από πορεία..

Και για να μην πολυλογώ μ’αυτην την ιστορία,
σε λίγο φτάνει ξάδελφος τραγουδιστής μεγάλος.
Μαζί με φιλαράκια του σαν μέλη από μαφία
Επίσκεψη για βραδινό, φτάνει και κάποιος άλλος.

Τελειώσαμε στις έντεκα εγώ στα μέσα κι έξω.
Τρέχω εδώ τρέχω εκεί, όλους να τους προλάβω.
Παραμιλώ από κούραση και οχτώ κιλά κρασάκι
Της ανοικτής παλαμεως παράσημο θα λάβω

Και δεν μου φταναν όλα αυτά, έχω και την γλυκιά μου.
Σουναμενη, κουναμενη στις έντεκα το βράδυ,
κι ενώ από την κούραση εβουιζαν τα’αφτια μου
Μωροοο. Μου λέει πονηρά, γιαααα έλα στο κρεβάτι!!

Κατά τις δωδεκάμισι  όλα είχαν τελειώσει
και βγήκα στο μπαλκόνι μου τα’ αστέρια για να δω.
Όλο αγωνία σκέφτηκα πότε να ξημερώσει,
να πάω στην δουλειά μου, για να ξεκουραστώ!!!!



John Fenix

Εμείς οι δυό

  
Εμείς οι δυό



Εμείς οι δυο
Αγαπηθήκαμε πολύ
Μέσα σε τούτη την ζωή
Και προχωράμε
Εμείς οι δυο
Κάτω απ’ τον ίδιο ουρανό
Δίνουμε μάχες και οι δυο
Μαζί νικάμε

Εμείς οι δυο
Δυο της αγάπης  οπαδοί
Μέσα σε τούτη την ζωή
Μόνο αγαπάμε
Εμείς οι δυο
Που μας πολέμησαν πολλοί
Με του ερωτά μας το φιλί
Τους πολεμάμε

Εμείς οι δυο
Και για την άλλη ζωή
Κι οι δυο μαζί, εγώ και συ
Μαζί θα πάμε
Εμείς οι δυο
Τα δυο σου χέρια να κρατώ
στα χέρια μου σαν φυλακτό
και δεν φοβάμαι

Εμείς οι δυο, που γεννηθήκαμε ο ένας για τον άλλο
Και στην ζωή μας ζήσαμε , έναν έρωτα μεγάλο
Εμείς οι δυο και στον παράδεισο μαζί θα πάμε
Γιατί αγάπη μου ,εμείς οι δυο, ξέρουμε να αγαπάμε

John Fenix

Τετάρτη 4 Απριλίου 2012

Με κοίταξες.


Με κοίταξες.


Με κοίταξες.
Και μες τα απορημένα μάτια σου, φωναζε το παράπονο
Με κοίταξες. Και βιαστικά με δίκασες.
Δεν φταίω εγώ που βρέθηκες ,να ζεις σε κόσμο άπονο.

Με κοίταξες.
Και μες τα πονεμένα μάτια σου, της θλίψης η απορία
Με κοίταξες. Με μια ματιά με ρήμαξες
Άλλοι όμως σε άφησαν, σε αυτήν του δρόμου την γωνία
               
Με κοίταξες.
Και μέσα από τα μάτια σου, είδα στο βάθος της ψυχής σου
Με κοίταξες. Με μια ματιά με δίδαξες
Ήταν μαρτύριο για σένανε ,η κάθε μέρα της ζωής σου

Με κοίταξες
Βαθιά από μέσα σου βουβά ,δειλά, με παρακάλεσες
Με κοίταξες. Και την ψυχή μου άρπαξες
Με μένανε σκυλάκι μου θα’ ρθείς, αφού για αγάπη κάλεσες

John Fenix