Σε μια αχτίδα από φως

Σε μια αχτίδα από φως

Κοιτάω ψηλά στο άπειρο του ουρανού
Και έμπνευση σήμερα να βρω γυρεύω
Πιάνω μια αχτίδα απο φως του πρωινού
και με την φαντασία μου μαζί της ταξιδεύω

Οι στάλες της δροσιάς του πρωινού
Από ψηλά υπέροχα διαμάντια μοιάζουν
Πρωινό παιχνίδισμα ενός ξενύχτη νου
Σε αυτές να βρω την έμπνευση προστάζουν

Μα όσα κοιτώ από ψηλά ,όλα με εμπνέουν
Ωκεανοί και θάλασσες μοιάζουνε να μιλούν
Βουνά γεμάτα πράσινο νομίζεις αναπνέουν
Πουλιά κοπάδια να πετούν θαρρείς ότι γελούν

Πάνω σε μια αχτίδα φως εγώ ακόμα ταξιδεύω
Κάτι ζητώ ποιο όμορφο για έμπνευση να βρω
Να γράψω κάτι δυνατό κάτι υπέροχο σκοπεύω
Ζητώ κάτι το τέλειο εγώ από ψηλά να δω

Ψάχνω για ώρες αρκετές κι όλα ωραία δείχνουν
Οι ανθισμένες πασχαλιές μοιάζουνε μαγικό χαλί
Τα σύννεφα στην γη μια πινελιά ζωγράφου δίνουν
Τα κύματα της θάλασσας χιλιάδες πρόβατα μαζί

Ο ήλιος μου στέλνει μήνυμα σε λίγο πως θα δύσει
Και η αχτίδα που μαζί της ταξιδεύω θα χαθεί
Ακόμα όμως για έμπνευση δεν έχω αποφασίσει
Για ποιο από όλα σήμερα ποίημα θα γραφτεί

Ώσπου ένα παράθυρο κάτω στην γη ανοίγει
Και όλο το φως του ήλιου στριμώχνεται να μπει
Ένα δωμάτιο ξαφνικά το φως του ήλιου πνίγει
Εκεί και η δικιά μου η αχτίδα από φως με οδηγεί

Και βλέπω εσένα αγάπη μου , αχτίδα της ζωής μου
Σαν μια Θεά σε πίνακα ζωγραφικής, από Θεό ζωγράφο
Και έγινες τότε μονομιάς μούσα της έμπνευσης μου
Για σήμερα ,για αύριο ,για πάντοτε για σε θα γράφω



John Fenix